RECENTE ARTIKELEN

Het is een stralende zondagochtend op eerste Pinksterdag als om 8 uur ’s ochtends mijn mobieltje gaat. John Digweed belt. Ik neem op, maar mijn stem wil nog niet. 

 Still uit de video die vriend Sicco van John en het publiek maakte. John: What happened with your voice?
 Ik: Too much Digweed. 

John: Sorry dat ik weinig tijd heb gehad gisteren om bij te praten. Ik zou voor zevenen aankomen op het strand, maar het verkeer was niet te doen. Ik: Hoe vond je het gaan gisterenav

Iedereen kent Prince als het genie. De man die zelf de maat bepaalde, genres negeerde en muziek maakte alsof hij rechtstreeks was aangesloten op een hogere frequentie. Maar zelfs een genie heeft helden. En het mooie is: Prince koos zijn helden niet voor de hand liggend. Geen veilige keuzes, geen braaf rijtje. Nee. Zijn smaak was net zo eigenwijs als hijzelf. Van folkjazz tot zwetende funk, van gitaargeweld tot pure soul. Dit zijn artiesten waar zelfs Prince stil van werd. Me

Iedereen kent Prince als muzikant. Als die man die alles kon: zingen, spelen, produceren, verleiden. Maar wie iets dichterbij kwam of, zoals ik, het geluk had hem mee te maken, zag iets anders. Prince was niet één ding. Hij was er een stuk of vijf tegelijk. Prince, ook al is hij niet meer in deze dimensie, heeft zoveel om over te schrijven. Maar als ik dan aan hem denk, dan denk ik aan: De gitarist die even kwam laten zien hoe het zat Er zijn goede gitaristen. Er zijn hele go

Vandaag is de dag dat Prince tien jaar geleden overleed. Vroeger, toen men bij de kranten en op televisie nog niet zo 'origineel' was als nu (ahum...), maakte men zich er weleens gemakkelijk vanaf als de dood van een belangrijk iemand werd herdacht. Dan vroeg men aan een stel interessante Nederlanders bijvoorbeeld: 'Wat deed u op de dag dat John F. Kennedy werd vermoord?' Ik weet nog precies wat ik op de dag deed dat Prince overleed: een artikel schrijven over Prince. Hoe laa

Sommige verhalen blijven liggen. Niet omdat ze niet goed zijn, maar omdat het leven ertussen komt. Omdat er altijd weer een volgend interview, een volgende deadline, een volgende avond is. En dan is er ineens een moment waarop alles samenvalt. Deze week is dat moment. Naar het schijnt de laatste foto die van Prince is gemaakt voor zijn dood. Hij is net bij een dokter geweest en gaat nu op weg naar Paisley Park, zijn fort dat hij nooit meer zou verlaten. Morgen is het tien ja

Als je aan mijn vader Hans Boskamp aan het begin van de jaren zestig had gevraagd wat zijn grootste hobby was, dan had hij geantwoord: 'Bruin worden in de zon.' Bij mijn weten heeft hij tijdens zijn leven nooit ernstige huidproblemen gehad. En dat mag een wonder heten. Lees onderstaande passage maar uit een interview met de linksback van DWS in een Nieuwe Revu van 1960... De vraag van Revu luidt: Waar voelt u zich het best op uw gemak? Het antwoord laat zich lezen als ee