Eerste hulp bij trek

smuggler's kitchen

Al een tijdje loop ik rond om wat te schrijven over Smugglers’ kitchen, de eetrubriek van mijn lieve vriend Marco Vroedsteijn.

Marco leerde ik begin van dit decennium kennen toen hij mijn baas werd bij uitgeverij Boomerang en ik meteen een fijne klik met hem had. Jammer dat hij daar snel wegging. Maar we hebben altijd contact gehouden.

Een tijdje geleden was hij op visite bij me en toen heb ik een potje voor hem gekookt. Met klotsende oksels, want Marco is wat ze in Duitsland een Feinschmecker noemen (en in een Nederland gewoon een fijnproever, maar Feinschmecker klinkt zo smakelijk). Mijn potje kon hem gelukkig bekoren en daarna hebben we als twee tevreden jochies naar muziek van zijn favoriete band Marillion geluisterd.

Maar waarom ik over hem wilde schrijven, was omdat hij als kookgek een waanzinnige eetrubriek heeft op Facebook waar menig tijdschrift, krant of 24 Kitchen-programma een puntje aan kan zuigen. Wat is er zo bijzonder aan? De manier van schrijven en beschrijven. Marco schrijft zoals Lucky Luke schiet. Sneller dan zijn schaduw. En dan de recepten. Verwacht geen duurdoenerij. Marco doet in troostvoedsel. Maar heeft daar zoveel schik bij dat je al trek krijgt voordat je ook maar een ingrediënt uit het recept hebt aangeschaft.

En hij slaat tot slot de spijker vaak op zijn kop. Als hij vandaag schrijft dat je nooit meer een kipfilet koopt als je kippendijen hebt gegeten, dan ben ik dat – letterlijk en figuurlijk – volmondig met hem eens.

Hoe zou je Smuggler’s Kitchen omschrijven? Misschien als eerste hulp bij trek.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s