De anekdote over Chaka

prince chaka

Op 9 juni aanstaande komt er een Soul Album uit, dat zo bijzonder, zo uniek, zo belangrijk ook is, dat ik er vanaf vandaag tot aan de release wekelijks op terugkom.

Het album heet Home Ground en is een project van de gerenommeerde Amsterdamse componist, arrangeur, producer en sound architect Stephen Emmer.
De reden dat ik er ook zoveel over kan schrijven, is omdat het album naast alles wat ik er van vind, zoveel herinneringen, associaties en anekdotes bij me oproept.

Een van de vele topzangeressen op het album is Chaka Khan, die de stuwende en soulvolle song Under Your Spell voor haar rekening neemt.
En altijd als ik die waanzinnige stem hoor, dan moet ik denken aan wat ze bij me deed in de legendarische Newyorkse rockclub The Bottom Line in het begin van de jaren tachtig.

Twaalf maanden daarvoor daarvoor had ik haar geinterviewd in de TopPop Studios in Hilversum, waar ze Watcha Gonna Do For Me playbackte. Tijdens het gesprek in haar kleedkamer was ze er niet helemaal bij en dat is een understatement. Ze sprak in slow motion en als ik in haar ogen keek, dan brandde er wel licht, maar er was niemand thuis.

En toen kwam een jaar later het rampzalige, gênante moment in The Bottom Line. Ik weet niet meer wie er optrad, maar wel wat er gebeurde. Ik zat aan een tafeltje en uit mijn ooghoeken zag ik Chaka Khan binnenkomen met een man. Ze liep mijn richting op, stootte een ander tafeltje om en toen ze vlak bij me stond, gaf ze over. In mijn kruis.

Later heb ik nog een telefonisch interview met haar gedaan en toen heb ik haar voorzichtig herinnerd aan dat moment. Ze werd stil en bood zachtjes haar excuses aan.
Dat interview werd mijn eerste artikel voor Muziekkrant Oor, dat ik onder het pseudoniem Mick Hoelscher (eigenlijk mijn echte naam, maar dat is weer een ander verhaal) moest schrijven omdat ik Hitkrant redacteur was.

Vorig jaar toen Prince overleed, liet Chaka zich opnemen in een verslavingskliniek omdat ze verslaafd was aan dezelfde geneesmiddelen als waar haar grote kleine vriend aan ten onder was gegaan.

Ze was daar naar de pers toe altijd open en eerlijk over. Zoals ze ook open en eerlijk was geweest over haar heroïne-, coke- en alcoholverslavingen en over de verslavingen van haar zoon en schoondochter, waardoor ze voogdij eiste en kreeg over haar kleindochter.
Als Chaka vocht, dan vocht ze ook met alles wat ze in zich had. Misschien dat ze er daarom nog steeds is en zulke mooie songs zingt, zoals op het weergaloze album Home Ground.

Dat artikel in Oor heette overigens Het Juk van Chaka.

(maandag 1 mei deel 2 over Home Ground)

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s