In love with life

leelatandem

Van de week had ik weer zo’n moment dat ik dacht: ‘Wat ben ik toch een happy camper.’

Ik ben gelukkig om veel redenen. Ik voelde me gelukkig omdat ik met onze kleine meid een fietstocht op de tandem maakte door zonnig Zandvoort. Ik vreet dat kind nog eens op. Ze is zo leuk, lief en wijs.

Ik was gelukkig omdat ik mijn grote meid weer zou zien. Ze kwam naar Zandvoort en het vooruitzicht om met de beide meiden te zijn, liet mijn hart de vogeltjesdans maken.

Maar ik ben ook gelukkig omdat ik me door niets en niemand meer van het pad laat brengen, vooral niet door mezelf. Als je niet van jezelf houdt, hoeft er maar iets te gebeuren en je laat je volledig uit het veld slaan.

Zoals gebruikelijk was ik weer eens te laat met mijn column voor BeautyJournaal. Vorige week zaterdag mailde ik ‘m pas en zondag stond ‘ie er niet op. De hoofdredactrice was niet in de buurt van een PC of Mac om het stuk erop te zetten.

Vroeger was ik dan helemaal van slag. En ook beledigd. Nu dacht ik al vrij snel: ‘Eigen schuld, dikke bult.’ En ik zag er ook meteen het voordeel van. De column zou aankomende zondag online gaan (ik plaats ‘m morgen hier!) en als ik rond die tijd mijn nieuwe column voor de week erop zou leveren en dat elke week zou doen, zou ik nooit meer te laat zijn.

En hoe komt het dat ik zo denk? Dat ik overal het positieve van zie? Omdat ik positief naar mezelf kijk.

Zo werkt het. Het is eigenlijk zo simpel. Als je het ziet.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s